Blog

Fem in Fabuleaux FantAsia – deel 1

Daar ben ik dan, met de zomersproeten op m’n gezicht, in Kuala Lumpur, Maleisië, daar waar het allemaal niet begon. Want dat deed het in Bangkok, de woonplaats van mijn vriendinnetje Tessa. Hier hebben wij de eerste week van het nieuwe jaar de hoognodige karaoke-liederen, keuze uit Britty Spear of Mariaha Carre, ten gehore gebracht en de wonderbaarlijkste danskunsten in disco en op dansmat vertoont!

Na deze ontzettende belevenissen zijn we -bijna-vliegtuig-gemist-door-lichtelijke-sloomheid-doet-er-geheel-niks-toe- gevlogen naar Krabi, zuid Thailand. En door naar Ton Sai, een strand omgeven door limestone formaties waar bergbeklimmers graag aan hangen, zo ook hier. Een zeer prachtige natuur! De 2e dag gingen Tes&ik een klein jungle-berg-klim-tochtje doen om zo bij andere stranden te komen… …alarm! Spin! Groot! Aaaah.. (mensen die me beetje zo spinachtig kennen weten hoe dramatiserend hysterisch ik kan reageren op deze voor mij totaal onnodige diersoorten) De weg terug was er niet dus terwijl mijn ogen zich concentreerden op het pad, zong ik uit volle borst: “wat je niet ziet bestaat niet” -kinderen voor kinderen- wat waar is; wat je niet ziet, ontgaat je helemaal -wat tevens als levensles kan gelden! En door!

Onze total state of relaxation vonden we op Koh Lipe, een idylisch, autoloos bounty eilandje waar wij onder een sprankelende sterrenhemel sliepen in een hutje dat eruit zag als door 1 van de biggetjes niet zo slim gebouwd zodat de boze wolf ‘m elk moment zo om kon komen blazen. Blauwe oceaan met regenboogvissen, vruchten aan de bomen, lieflijk dorpje, het is waar paradijselijk! En zo huppelen we op onze slippers (na bijna de boot gemist te hebben maar das niet erg want zo schijnt het hier te werken) door naar Maleisië, Pulau Penang, Georgetown.

Daar waar Thaise mensen de koning in hun hart hebben, hem op maandag eren door een geel shirt te dragen, heerst in Maleisië de Islam. Het is het land met de meeste koningen en deze wisselt elke 5 jaar. Er is veel ontevredenheid over de zogenaamde “democratie” maar dat mag niet hardop gezegd worden… Toch lijken de verschillende inwoners, Chinezen, Indiërs, Maleisiërs en hun godsdiensten vreedzaam samen te leven. De geschiedenis, lieflijke winkeltjes en overdosis aan ladyboys maken het een interessant verblijf. Vanuit hier ga ik alleen door naar de bergen, Cameron Highlands. Ik heb Eva ontmoet, een meisje uit Taiwan, waarmee ik op zoek ga naar strawberry fields (forever), een nakende aborigine ontdek aan de andere kant van de waterval en thee pluk in de wereldberoemde theeplantages. Ik voelde me in deze mooie bergen even echt heel erg on top of the world! Zo zijn we via KL, wat staat voor Kuala Lumpur (mensen houden blijkbaar van afkorten terwijl ik juist de naam zo mooi vind) naar Melaka gegaan. Het is leuk om met Eva te reizen, ze leert me allerlei Chineze gewoontes inclusief het drinken van gore, bittere, slijmerige kruidenprut aan toe.

En niet daarom maar wel omdat ik morgen een plekkie in het vliegtuig heb, ben ik nu weer all by myself. Dus zo ga ik, met uitnodiging op zak om naar Taiwan te komen, door! En wel naar Borneo, Maleisië om vrienden te worden met de orang-oetans! Jeeej! Ik ben blij!